Yaptığın işlerde hep bir terslik çıkması, evrenin "Yanlış yoldasın!İlerideki kavşaktan U dönüşü yap!" deme şeklidir. Ama nedense bizim yapımız gereği o kavşağı kaçırıp, ileriden bir yerden dönmeye çalışmak adetimizdir.Hem zaman kaybederiz hem de hayatın akışının içine ederiz.
Bütün bunlar ileriyi merak etme huyumuz, hızımızı kesmemiz gereken yeri bilmememiz ve macera arayışlarımızdan oluyor.Ya da bilinmeyen hep heyecan uyandırdığından,bilinmeyene sürüklenmekten korkmuyoruz.
Hele ki bu yolda yan koltuğunuz boş değilse... O zaman ne kavşaklar ne dönemeçler kaçırılıyor, hem de bile bile. Düşünmeden... Yolun sonu önemli olmuyor. Şarkılar mırıldanıyorsunuz,hiç bilmediğiniz yollarda özgürce, korkusuzca. Ne geceler ne gündüzler geçiyorsunuz. Ufak sıyrıklarla atlattığınız kazalar bile canınızı sıkmıyor. Yaralarınızı birlikte sarıyorsunuz. Sonra bir gün,o yanınızdaki yolcunun müsait bir yerde inesi geliyor. Yol müsait, ama siz müsait değilsiniz, bilmiyor. Mecbursunuz, duruyorsunuz. Siz durunca, hayat da duruyor. Uzun bir süre dikiz aynasındaki görüntüsüne veda edemiyorsunuz. Bakıyorsunuz ki hayat devam ediyor, siz de tekrar çalıştırıyorsunuz kontağı, devam ediyorsunuz. İlerledikçe kayboluyor görüntü... Yine başlıyor şarkılar. Bu sefer yine o hiç bilmediğiniz yollarda yalnızlıkla, korkularınızla... Yol gözünüzde büyüyor. O beklediğiniz dönemeç bir türlü gelmek bilmiyor. Bir de karanlık çöküveriyor üzerinize. Ara ara size eşlik etmek isteyen yolculara çarpıyor gözünüz. Bir an yavaşlıyorsunuz. Ama sonra bir korku... Kolay değil yeniden güvenmek... Basıveriyorsunuz gaza. Sonlu hayatınızda sonsuz sandığınız yollara...
Hazırsanız Başlıyorum ! :)
1-Hayat size o dönemeci gösterdiğinde bir zahmet kaçırmayın da dönüverin, bir bildiği vardır :)
2-Müsait bir yerde inecek insan arabada eğreti oturur, dikkat edin! Varlığına alışmadan indiriverin :)
3-Yolculuklar kalabalık güzeldir, sizinle yola çıkacak ve şarkılarınıza eşlik edecek insanlar bulun :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder